ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ… ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Με αφορμή σχετικό δελτίο τύπου του Δήμου Σικυωνίων περί εθελοντισμού, αναδημοσιεύω σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στη μηνιαία τοπική έκδοση «Κάτοικος Αμπελοκήπων» τον Ιούνη του 2011. http://www.katoikos.com/

Περί εθελοντισμού ο λόγος

 «Σαν έτοιμοι από καιρό» όπως είπε κάποιος ποιητής και χωρίς καμιά έκπληξη διαβάσαμε την αφισοκολλημένη πρόσκληση της Επιτροπής Εθελοντισμού του δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης προς τους συνδημότες μας για την εθελοντική προσφορά στις ποικίλες δραστηριότητες διάφορων τομέων κοινωνικής μέριμνας. Με τον τίτλο «Γίνε εθελοντής στη γειτονιά σου» καλούνται οι πολίτες να καλύψουν εθελοντικά τα κενά πάγιων και διαρκών αναγκών, μετά την κατάργηση κάθε εργασιακού, οικονομικού, κοινωνικού και ατομικού δικαιώματός μας από την επιβολή των Τροϊκανών και των ντόπιων πολιτικών υπηρετών τους σε κυβέρνηση κι αντιπολίτευση. Μάλιστα θα υπάρξουν και σεμινάρια για να μπορέσουν οι εθελοντές και να αναπτύξουν ικανοποιητικά για το σύστημα τις όποιες δεξιότητές τους και για να αναμορφωθούν στην ιδέα του εθελοντισμού και να συμβάλουν στην ανάπτυξη του ανάλογου κινήματος.
Ο εθελοντισμός μπολιάστηκε στα χνάρια της φιλανθρωπίας κύρια σε εξαρτημένες και φτωχές χώρες και αναπτύχθηκε, με τις ευλογίες του συστήματος, των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, των ΜΜΕ, στις μέρες της «καραμέλας» που την είπαν «παγκοσμιοποίηση», την περίοδο της κατάρρευσης του λεγόμενου «υπαρκτού» σοσιαλισμού και χρηματοδοτείται από διεθνείς οργανισμούς και παγκόσμια χρηματιστικά ιδρύματα και τράπεζες. Με την ολομέτωπη, βάρβαρη και αδίστακτη επίθεση του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας, με τους ιμπεριαλιστές να προσπαθούν να ξαναμοιράσουν τον κόσμο και τις παγκόσμιες αγορές (όσο πιο εξαρτημένη είναι μια χώρα τόσο ο εθελοντισμός έχει έναν ισχυρό λόγο ύπαρξης), με την πολτοποίηση κάθε λαϊκού δικαιώματος, η εξαθλίωση των μαζών αγγίζει ολοένα και περισσότερο εφιαλτικές διαστάσεις. Η οργή και η αγανάκτηση των «κολασμένων» της γης βρίσκει διεξόδους αγωνιστικής αντίστασης, πάλης και αλληλεγγύης και αυτές οι κοινωνικές εκρήξεις είναι ακριβώς το αντίπαλο δέος, ο εφιάλτης των καταπιεστών. Εδώ είναι που έρχεται ο εθελοντισμός να παίξει το ρόλο του, σαν ανάχωμα και πυροσβεστήρας κάθε κοινωνικής πυρκαγιάς. Υπάρχει σαφής και στενή σχέση του εθελοντισμού και των σύγχρονων πολιτικών μείωσης του κοινωνικού και οικονομικού ρόλου του κράτους.
Καλείται ο εθελοντισμός να «συνδράμει» ευπαθείς και εξαθλιωμένες κοινωνικές ομάδες και στο όνομα των περιορισμένων πόρων και της αλληλεγγύης προσπαθεί υπονομεύσει -δεκανίκι του συστήματος αυτός- την πάλη ενάντια στις πραγματικές αιτίες που δημιουργούν όλα αυτά τα λαϊκά αδιέξοδα και να συσκοτίσει τους πραγματικούς δρόμους διεξόδου και λύτρωσης. Προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την ένδεια και την απόγνωση για να εξαγοράσει με τον τρόπο του την υποταγή και την αναγκαστική αποδοχή, ποντάροντας στην εκμετάλλευση της διάθεσης του λαού για κοινωνική αλληλεγγύη. Να καλύψει τις πραγματικές αιτίες της δυστυχίας και των αδίστακτων πολιτικών αναπαραγωγής και διεύρυνσής της. Να αποσοβήσει κοινωνικές αντιδράσεις και να προωθήσει εικονικές κοινωνικές συμμαχίες, καταργώντας τις ταξικές αντιθέσεις και πάλη.
Με τη συνδρομή της κατάλληλης προπαγάνδας και το κενό της επίσημης αριστερής κριτικής πέτυχε ο εθελοντισμός να περιβληθεί το μανδύα της αθωότητας και των καλών προθέσεων. Παρ’ όλα αυτά αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο ένας σοβαρός και ικανός λόγος, που ξεσκεπάζει τις πραγματικές επιδιώξεις του κινήματος του εθελοντισμού που ούτε λίγο ούτε πολύ διατείνεται ότι «καταπολεμά» τη φτώχεια και την υπανάπτυξη σε συνεργασία μ’ αυτούς που τις δημιουργούν. Το όλο της υπόθεσης αγγίζει τα όρια του σουρεαλισμού. Καλούνται οι απολυμένοι (ΑμΕΑ, συμβασιούχοι και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι και με ποιες σχέσεις εργασίας, από τις τόσες που έχει η τοπική αυτοδιοίκηση), οι άνεργοι, οι συγγενείς τους, οι φίλοι και γείτονές τους, να παράσχουν εθελοντικά αρωγή και προστασία σε άτομα τρίτης ηλικίας, εξαρτημένους, άπορους, άστεγους και μετανάστες. Να ασχοληθούν με τα διοικητικά, το περιβάλλον και την καθαριότητα. Να καλύψουν δηλαδή χωρίς αμοιβή ανάγκες, πάγιες και διαρκείς θέσεις που κατείχαν αμειβόμενοι και απολύθηκαν. Ζητούν από τον κόσμο της ανεργίας, από αυτούς που δουλεύουν χωρίς ωράριο και ασφάλιση, με μισθούς πείνας, από αυτούς που η προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή και ο προσωπικός ελεύθερος χρόνος έχουν πολτοποιηθεί στα γρανάζια της επιβίωσης, στον απάνθρωπο κόσμο της λιτότητας, τις ακρίβειας και της ανεργίας, να κάνουν εθελοντικά κι άλλες θυσίες. Ετσι ώστε να μπορούν να απολύουν κι άλλους, για να περισσεύουν πιο πολλά λεφτά για τους μεγαλοκαρχαρίες και μεγαλοτραπεζίτες της τόσο προσφιλούς τους ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ετσι ώστε να υπονομεύσουν κάθε συνδικαλιστική δραστηριότητα όσων εργάζονται. Ετσι ώστε να μετριάζονται οι ευκαιρίες κοινωνικής έκρηξης. Ετσι ώστε «να έχουν την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο».
Και επειδή δεν τους φτάνουν όλα αυτά, θέλουν να αποκτήσουν και να ασκήσουν οι εθελοντές δεξιότητες πολιτικής προστασίας. Προστασία από ποιες παρεμβατικές και παρεκκλίνουσες συμπεριφορές άραγε; Από αυτές που είναι παράγωγα του σάπιου συστήματός μας; Αναζητούνται εθελοντές χαφιέδες και «υπεύθυνοι πολίτες» (πότε πότε τους λένε και αγανακτισμένους πολίτες) που θα συμβάλουν στη μη διασάλευση της καθεστηκυίας τάξης τους. Είναι ένα έργο που το έχουμε ξαναδεί σε τοπική και παγκόσμια προβολή και που συχνά ο λαός μας πλήρωσε το ανάλογο δυσβάσταχτο και όχι σπάνια αιματηρό αντίτιμο κάποιων «δεξιοτήτων» πολιτών.
Απέναντι σ’ όλα αυτά ο λαός μας έχει να αντιτάξει τη δικιά του αγωνιστική αλληλεγγύη και με την κοινή του δράση να αντισταθεί σ’ όλους αυτούς που κουρέλια κάνουν τα όνειρά μας για δουλειά, μόρφωση, λευτεριά και κοινωνική δικαιοσύνη. Να βγούμε στο προσκήνιο και να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας (να ένας ζηλευτός και αναγκαίος εθελοντισμός), έτσι ώστε να εκλείψουν όλες εκείνες οι αιτίες που επιτρέπουν σε διάφορους «καλοθελητές» να σπεκουλάρουν με την ένδεια και την απελπισία. Ενας είναι ο δρόμος και η διέξοδος, ο δρόμος του αγώνα και της ενότητας. Εμείς οι απλοί άνθρωποι του μόχθου να στήσουμε σε κάθε γειτονιά πρωτοβουλίες κατοίκων ώστε όλοι μαζί να διεκδικήσουμε και να επιβάλουμε μια ζήση όπου δεν θα έχουμε την ανάγκη της ελεημοσύνης των δήθεν φιλάνθρωπων και των εθελοντών.
Σ’ όλα αυτά τα μέτρα που παίρνουν γα τη ζωή μας, δεν χωράμε!

Ανάλογο είναι και το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύεται εδώ: 

Η απάτη του Εθελοντισμού

Το άρθρο γράφτηκε με αφορμή το διήμερο εθελοντικής καθαριότητας του δήμου Μεσολογγίου.
Ο εθελοντισμός έχει έρθει και πάλι στην επιφάνεια στις καπιταλιστικές κοινωνίες, και εξαπλώνεται με ταχύτητα στην Ευρώπη, ως μία εναλλακτική λύση απέναντι στις ευρύτερες κοινωνικές πολιτικές του κράτους. Η εντύπωση που συχνά δίνεται είναι, ότι η εθελοντική ενασχόληση είναι η απάντηση στα πελώρια κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα εκατομμύρια των φτωχών σήμερα, καθώς και στις αυξανόμενες ταξικές ανισότητες και στην κοινωνική πόλωση
Η επίθεση κατά του κοινωνικού κράτους, υποκινείται από αρκετούς παράγοντες: τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, τη ριζική αλλαγή στο συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, και τη μετατροπή του κράτους σε ένα εργαλείο επέκτασης προς το συμφέρον του χρηματιστικού κεφαλαίου και των πολυεθνικών. Σε αυτό το πλαίσιο, η ιδεολογία παίζει βεβαίως ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της δημόσιας συνείδησης για την αναγκαιότητα της περικοπής προγραμμάτων κοινωνικής πρόνοιας.
Ο εθελοντισμός προωθείται σήμερα ως η απάντηση στα πελώρια κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι προχωρημένες καπιταλιστικές κοινωνίες. Αποτελεί, όμως, πράγματι ο εθελοντισμός την απάντηση στα κοινωνικά προβλήματα (φτώχεια, έγκλημα, ναρκωτικά, ρατσισμός και αποξένωση) που προκαλεί η νεοφιλελεύθερη γενικευμένη επίθεση κατά του κοινωνικού κράτους;
Ο εθελοντισμός που προτείνεται σαν υποκατάστατο της δραστηριότητας του κράτους στο πεδίο της κοινωνικής πρόνοιας, δεν αποτελεί μόνο μία λανθασμένη πολιτική, καθώς δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα και βαθιά ριζωμένα δομικά κοινωνικά προβλήματα της καπιταλιστικής κοινωνίας, αλλά και μία επικίνδυνη ιδεολογική προδιάθεση, καθώς αποσκοπεί στην αλλαγή της φύσης της πολιτικής αντιπαράθεσης από τη δημόσια στην ιδιωτική σφαίρα, από την ευθύνη του κράτους για τους πολίτες του προς τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες των φτωχών.
Ο εθελοντισμός ήταν πάντοτε η ιδεολογία των πλούσιων και των ισχυρών. Στόχος του είναι η δημιουργία δεσμών εξάρτησης, υποταγής και δουλοπρέπειας μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών. Καθώς βασίζεται στη φιλανθρωπία των πλουσίων, συγκαλύπτει την εκμετάλλευση των φτωχών και την ανισότητα των κοινωνικών τάξεων. Καθ΄ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, τα καλάθια με τα τρόφιμα στις γιορτές και λίγες ώρες εθελοντικής εργασίας από τους πλούσιους χρησίμευαν ως συμβολικές χειρονομίες ενδιαφέροντος για τα δεινά των φτωχών.
Οι εργάτες σε όλο τον κόσμο πρέπει να βλέπουν την κοινωνική ασφάλιση, την απασχόληση και την αξιοπρεπή στέγαση, όχι ως ζητήματα εξαρτώμενα από τις ιδιοτροπίες των πλουσίων αλλά ως κοινωνικά δικαιώματα.
Οι περισσότεροι εργάτες συνειδητοποίησαν ότι τα προβλήματα της φτώχειας εντοπίζονται στο οικονομικό σύστημα και στην κυβερνητική πολιτική -χαμηλοί μισθοί για τους εργαζομένους, διοχέτευση κρατικών εσόδων για την επιδότηση των πλούσιων τάξεων, υψηλά ενοίκια και ανεπαρκής συντήρηση των κατοικιών από τους ιδιοκτήτες. Η εμπειρία τους τούς έμαθε ότι ο καπιταλισμός είναι ένα οικονομικό σύστημα που δημιουργεί πλούτο για τους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής δια μέσου της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης των εργατών, ενώ η καπιταλιστική τάξη και οι θεσμοί της υποτάσσονται, χειραγωγούνται και ελέγχονται από τους πλούσιους και ισχυρούς. Αφού, επομένως, υπάρχουν κοινά κοινωνικοοικονομικά αίτια που προκαλούν γενικευμένα κοινωνικά αποτελέσματα, οι μόνη βιώσιμη λύση είναι μία συλλογική αντίδραση σε έναν κοινό αντίπαλο.
Οι επιχειρηματίες που μεγιστοποιούν το κέρδος τους περικόπτοντας θέσεις εργασίας και απολύοντας χιλιάδες εργαζομένους ενώ ύστερα προσφέρονται να διαθέσουν μισή ώρα ένα Σάββατο απόγευμα για να καθαρίσουν μία αλάνα κάποιας φτωχογειτονιάς ή που οργανώνουν μία εκδρομή το Σαββατοκύριακο για τα παιδιά των ανέργων, υπογραμμίζουν τη ρηχότητα της πρότασης για τον εθελοντισμό και φανερώνουν τον μάλλον δόλιο ιδεολογικό της χαρακτήρα. Ρηχότητα, επειδή φροντίζει για σύντομο διάστημα ένα ελάχιστο τμήμα όσων το έχουν ανάγκη, με όρους που δεν μεταβάλλουν τις βασικές αιτίες του προβλήματος. Ιδεολογικό χαρακτήρα, επειδή ο εθελοντισμός είναι συμβολική προσωπική πράξη, που έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τις απρόσωπες δομικές αποφάσεις οι οποίες επηρεάζουν τις συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες.
Ο εθελοντισμός είναι ουσιαστικά ο φθηνότερος και λιγότερο αποτελεσματικός τρόπος αντιστάθμισης των καταστροφικών κοινωνικών συνεπειών της ελεύθερης αγοράς. Ο εθελοντισμός είναι η επέκταση της επίθεσης της ελεύθερης αγοράς εναντίον των φτωχών και των εργαζομένων.
Η υπόθεση του εθελοντισμού ότι τα σύνθετα κοινωνικά προβλήματα και οι βαθιές κοινωνικές ανάγκες θα μπορούσαν να επιλυθούν με την στρατολόγηση ανειδίκευτων εθελοντών ή την ανακύκλωση άνεργων, είναι ένα χοντροκομμένο αστείο.

Εμείς διεκδικούμε ένα δημόσιο σύστημα κοινωνικής πολιτικής με δωρεάν αναβαθμισμένες σύγχρονες υπηρεσίες για όλο το λαό, υπηρεσίες που θα παρέχονται από ένα οργανωμένο δήμο, και όχι από εθελοντικές ή άλλου τέτοιου είδους ομάδες, που θεωρούνται από κάποιους, βήμα ανάδειξης πολιτικών δράσεων. Για μας είναι ιδεολόγημα η πολιτική της “ατομικής ευθύνης”που που κατά κόρον προπαγανδίζεται σήμερα. 

ΣΧΟΛΙΟ: Η σχέση εθελοντισμού και εργασιακής ομηρίας διαπιστώνεται καθαρά από τις παρακάτω διατάξεις του σχεδίου Νόμου του Υπουργού Προστασίας μου: (Οι υπογραμμίσεις δικές μου…)

δ. Το 25% των κατατασσόμενων στο Πυροσβεστικό Σώμα προέρχεται από εθελοντές. Επίσης, στους εθελοντές πυροσβέστες παρέχεται το δικαίωμα εισόδου σε πρατήρια και λέσχες των Σωμάτων Ασφαλείας.
η. Στους εθελοντές πυροσβέστες απονέμονται οι ηθικές και υλικές αμοιβές που απονέμονται στους επαγγελματίες πυροσβέστες. Επίσης χορηγείται εφάπαξ ειδική αποζημίωση στο εθελοντικό προσωπικό που έλαβε μέρος στην αντιμετώπιση μεγάλων πυρκαγιών και εκτεταμένων θεομηνιών.

………………………
Περαιτέρω, προκειμένου να δοθούν κίνητρα δημιουργίας Εθελοντικών Πυροσβεστικών Υπηρεσιών προβλέπεται η παροχή επιπλέον επιχορήγησης μέχρι 20% από τις πιστώσεις του τακτικού ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού για την κάλυψη δράσεων πολιτικής προστασίας, στους ΟΤΑ στην περιοχή των οποίων λειτουργούν Εθελοντικές Πυροσβεστικές Υπηρεσίες.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από εθελοντές (υποαπασχολούμενους ανέργους σε εργασιακή ομηρία), αλλά χρειάζεται επαγγελματίες εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης και αμοιβόμενους με αξιοπρεπείς μισθούς, αγαπητέ κύριε Δήμαρχε των «ιδωτικοοικονομικών κριτηρίων»…

About politisx

Αδέσποτο σκυλί χωρίς αφέντες... Σιχαίνομαι την μπουλοκοποίηση και το μάντρωμα, σιχαίνομαι το βόλεμα και τον ωχαδερφισμό, το ραγιαδισμό και την κάθε λογής υποτέλεια, τον κάθε λογής ρατσισμό και κοινωνικό αποκλεισμό. Γουστάρω τα "όχι" πιο πολύ από τα "ναι"... και οι φίλοι μου ξέρουν να λένε όχι...
This entry was posted in ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s