Η ΣΤΕΝΩΠΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ…

ΔΙΑΒΑΖΩ: 
«Ο κόσμος είναι μουδιασμένος. Δεν ξέρει πώς να συμπεριφερθεί», εξηγεί μέλος του real-democrary. «Από τη μία είναι έτοιμος για όλα, κι από την άλλη μένει ανενεργός. Οι πολίτες φοβούνται και επηρεάζονται αρνητικά από το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργεί καθημερινά η κυβέρνηση. Πολλοί κάνουν πίσω, λόγω της σκληρής αστυνομικής καταστολής, την οποία όσοι κατέβηκαν στο Σύνταγμα, έζησαν στο πετσί τους. Σε κάθε περίπτωση, εμείς απευθύνουμε κάλεσμα στον κόσμο, κάθε Τετάρτη και Κυριακή».

«Είναι αποφασισμένοι να διαλύσουν κάθε συλλογική αντίδραση», θα σημειώσει η ακτιβίστρια και δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη: «Σιγά σιγά, αρχίζουμε και αποκτούμε όλα τα χαρακτηριστικά της χούντας. Δεν υπάρχει συγκέντρωση που να μην της επιτεθεί η αστυνομία. Η βία και η τρομοκρατία είναι πάντα το όπλο των αυταρχικών καθεστώτων. Οταν δεν μπορεί να πείσουν τον κόσμο ότι πρέπει να υπακούσει στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, τότε το όπλο περνάει από την πειθώ στην καταστολή. Αλλά κι αυτό, μέχρι ένα σημείο το φοβάται ο κόσμος».

ΦΟΒΟΣ
Μπορούμε να διακρίνουμε δύο είδη φόβου, τον ατομικό φόβο, ως ενυπάρχον αρχέγονο ζωικό συναίσθημα άμεσα συνυφασμένο με την επιβίωση και το συλλογικό φόβο, ως διακριτό δομικό στοιχείο της κοινωνικής συμβίωσης. 
Η συναισθηματική κατάσταση του φόβου, μπορεί να προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις του υποκειμένου. 
Οι αντιδράσεις αυτές κλιμακώνονται από την παθητική στάση (μούδιασμα), μέχρι την ενστικτώδη αστραπιαία αντίδραση,  ανάλογα πάντα με την ένταση του φόβου. Η αμηχανία, ο κρύος ιδρώτας, το τρέμολο, τα τραύλισμα, η νευρικότητα, η επιθετικότητα (που εκδηλώνεται με κραυγές και απειλές) και η άτακτη φυγή, είναι μερικές χαρακτηριστικές διαβαθμίσεις της εξωτερίκευσης του φόβου.
Ο φόβος γεννά την ανασφάλεια και η ανασφάλεια αναπαράγει το φόβο.
Ο πανανθρώπινος φόβος του θανάτου, χρησιμοποιείται από όλες τις θρησκείες ως βασικό εργαλείο πειθαναγκασμού των απαίδευτων ανθρώπων και η ανάγκη της ασφάλειας ικανοποιείται από την ελπίδα δια της υπόσχεσης της αθανασίας, εξυπηρετώντας διαχρονικά το «θρησκευτικό marketing» του προσηλυτισμού στην υποτέλεια της θρησκευτικής εξουσίας. 
Στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία ο φόβος χρησιμοποιείται  αμέσως ή εμμέσως  από το εμπορικό marketing  για την προώθηση στην αγορά προϊόντων και υπηρεσιών. 
Οι διαφημίσεις των ασφαλειών αποτελούν την πιο χαρακτηριστική περίπτωση συστηματικής και απροκάλυπτης χρήσης του φόβου…  Η επίκληση του απρόβλεπτου, του  φυσικού  κινδύνου, της επισφάλειας των γηρατειών, της ασθένειας κ.λ.π.  διεγείρουν το ενυπάρχοντα υποσυνείδητο  φόβο, ώστε να χειραγωγήσουν την καταναλωτική συμπεριφορά προς την επίτευξη του εμπορικού στόχου της πώλησης της ασφαλιστικής κάλυψης.
Στη βασισμένη σε ιεραρχικές σχέσεις εξουσίας οργάνωση της κοινωνικής συμβίωσης, ο φόβος  αποτελεί κοινό διαπολιτισμικό φαινόμενο. Ο φόβος της αρχής, ο φόβος του νόμου, ο φόβος της  αστυνομίας,  ο φόβος του αφεντικού, ο φόβος του πατέρα, ο φόβος του δασκάλου, ο φόβος της κοινωνικής κριτικής κ.λ.π. 
Διαχρονικά ο συλλογικός φόβος είναι το βασικό εργαλείο υποστήριξης της εξουσίας.
Ο φόβος των υπηκόων συντηρεί την υποτέλεια…  Και το πολιτικό marketing φροντίζει επιμελώς για τη συντήρηση του φόβου με τη συστηματική προπαγάνδα των καθεστωτικών ΜΜΕ. Ο φόβος της πτώχευσης, της επιστροφής στη δραχμή και στη φτώχεια μονοπωλούν το δημόσιο λόγο… Ενίοτε όμως για τη διατήρηση της εξουσίας χρειάζεται και η συνδρομή της βίας, είτε ως επαπειλούμενη, (φραστική βία), περίπτωση Ανδρέα Λομβέρδου με τις δηλώσεις του περί “μακελειού” σε περίπτωση προσπάθειας εμπλοκής του Γιώργου Παπανδρέου στην υπόθεση με το έλλειμμα του 2009, είτε ως άμεση βία καταστολής.
Η παρατηρούμενη σήμερα η  έξαρση της  χρήσης του φόβου και της κατασταλτικής βίας από την μεριά της χουντικής πολιτικής αλητείας, που κυβερνά τη χώρα, σε συνδυασμό με τις σπασμωδικές κινήσεις αυτοεξευτελισμού τους, φανερώνουν το δικό τους μεγάλο φόβο… 
Ναι μας φοβούνται! και  για αυτό πρέπει τώρα να επαναπροσδιορίσουμε τη θέση μας…
Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι πολίτες ή φοβισμένοι υπήκοοι; 
Να αλλάξουμε τη στάση μας, να βγούμε από τη στενωπό του φόβου που μας οδηγεί στην υποτέλεια της «Δημοκρατίας του φόβου», να αντισταθούμε με κάθε τρόπο και να κάνουμε το δικό τους φόβο εφιάλτη… Να ξαναγίνουμε ελεύθεροι, φτωχοί ίσως, αλλά ελεύθεροι!

About politisx

Αδέσποτο σκυλί χωρίς αφέντες... Σιχαίνομαι την μπουλοκοποίηση και το μάντρωμα, σιχαίνομαι το βόλεμα και τον ωχαδερφισμό, το ραγιαδισμό και την κάθε λογής υποτέλεια, τον κάθε λογής ρατσισμό και κοινωνικό αποκλεισμό. Γουστάρω τα "όχι" πιο πολύ από τα "ναι"... και οι φίλοι μου ξέρουν να λένε όχι...
This entry was posted in ΣΚΕΨΕΙΣ, ΦΟΒΟΣ. Bookmark the permalink.

1 Response to Η ΣΤΕΝΩΠΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ…

  1. Παράθεμα: Άντε και καλό γύψο… | ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s